زمان، ردپاهايي را كه براي صعود به لحظهي اكنون برداشتهايم محو ميكند. راه بازگشتيوجود ندارد. فقط به پيش رفتن ممكن است. به پيش و به پيش _ و سفر بيپايان است! هيچ هدفي نيست، هيچ مقصدي نيست . تنها استراحت گاههايي وجود دارند، خيمههايي كه به محض برافراشتهشدن ، جمع آوري ميشوند . 
و به آغاز كلام
و به پرواز كبوتر از ذهن
واژه اي در قفس است.
