نيلوفرانه
براي شروع با حافظ هم كلام ميشوم :
ديده دريا كنم و صبر به صحرا فكنم
واندرين كار دل خويش به دريا فكنم
از دل تنگ گنه كار برآرم آهي
كاتش اندر گنه آدم و حوا فكنم
مايه خوشدلي آنجاست كه دلدار آنجاست
ميكنم جهد كه خود را مگر آنجا فكنم
بگشا بند قبا اي مه خورشيد كلاه
تا چو زلفت سر سود از ده در پا فكنم
خورده ام تير فلك باده بده تا سرمست
عقده در بند كمرتركش جوزا فكنم
جرعه جام برين تخت روان افشانم
غلغل چنگ درين گنبد مينا فكنم
حافظا تكيه بر ايام چو سهوست و خطا
من چرا عشرت امروز به فردا فكنم
!! نوشته شده توسط مليكا
| 8:6 | یکشنبه چهاردهم بهمن 1386
•
